alewino.

Całościowo oceniam na 5! Ale… ale może zacznijmy od jedzonka. Jedzonko prze prze pyszne. Ale też z jednym małym ale. Zacznijmy od najlepszych pozycji: zdecydowanie z tych małych to brioche ziemniaczana z cebulą karmelizowaną i trufla i serem - znakomite, dalej hummus - przepyszny Ale domówiliśmy chlebek bo sam był zbyt solo i chlebek był z masłem z czymś czego nie pamiętam ale był znakomity.. to masło… ten chleb… dobra knajpe można poznać po chlebie i maśle i tu się to zdecydowanie sprawdziło! Hummus z tym chlebkiem pyszny ale bez też :) dalej poszliśmy w tuńczyka - również pyszny, zrobiony w stylu azjatyckim i na końcu tatar… dlaczego na końcu? Bo najbardziej na niego czekałam a się najbardziej rozczarowałam - spodziewałam się wow a w wielu miejscach można zjeść lepszego - był dobry, mięso okej ale nic wow - podany na chlebku ale kompletnie nie był przyprawiony i tu się pojawia kolejne ale! Przyprawy nie stoją na stole i trzeba o nie prosić kelnera/kelnerke. Jak się już je dostanie to wcale nie oznacza, że działają - u nas zadziała trzecia solniczka i to tylko w rękach Pani kelnerki, a dalej musieliśmy sobie radzić otwierając solniczkę i sypiać grubą solą - mało przyjemnie jeśli ktoś nie lubi chrupania soli pod zębami. Ja na tyle nie wyobrażam sobie niedoprawionego Tatara, że wolałam przeżyć grubą sól niż jej brak. Dalej dania główne czyli rostbef z puree z selera i sos jakby pieczeniowy oraz flatbread z boczniakiem cebulką i jakimiś sosami - pycha, aczkolwiek skojarzył mi się z miejscową pinserią (ciasto jak pinsa) a nie miejscem z poradnika Michelin - ale pyszne! Na koniec chciałabym podsumować obsługę.. i to największy minus. Pani bardzo uprzejma natomiast… zagaić ją wzrokiem bo mija nas jak szalona graniczy z cudem. Jak już uda się zagaić i coś zamówić to trzeba na to bardzo długo czekać. Głupia rzecz - lampka wina pomarańczowego - dobra 20 minut, gdzie wystarczy przyjść z butelką (bo tak mają w zwyczaju) i nalać :) kolejna sprawa - zapytano nas o desery - bardzo chciałam zjeść deser więc poprosiliśmy o kartę deserów. Czekaliśmy 30/35 minut. Nie doczekaliśmy się wiec jak już udało się ściągnąć Panią kelnerkę to poprosiliśmy o rachunek. I tu też nie tak prosto. Najpierw dostajesz rachunek i potem pytanie jaka płatność i czekasz aż ktoś podejdzie z terminalem. Nie można zapytać od razu kiedy klient wyraża chęć zapłaty? Byłoby szybciej. Zwłaszcza, że mieliśmy rezerwację ograniczoną czasowo - 1.5 h. W trakcie czekania na kartę od deserów dostałam sms jak podobała mi się wizyta i czy jestem zadowolona etc. Trochę faux pas. Także nie takiej obsługi się spodziewałam - nie obwiniam może konkretnie samej Pani ale ogólnie organizacji. Lepiej jestem obsłużona w knajpie nie wyróżnionej gwiazdką, czy też po prostu w przewodniku Michelin. A to właśnie tutaj spodziewałam się „dopieszczenia” - pytania czy jest okej, czy czegoś nie potrzebujemy, czy jak nam się kończy apertitif bądź wino że to kelner zareaguje i zapyta co dalej (w końcu jednak na tym zarabiacie) a tutaj NIC z tego. Jak sam nie poprosisz to nikt się tobą zupełnie nie zainteresuje. Obsługa gorszy poziom niż osiedlowy bar w tym przypadku, chociaż miła jeśli już zaszczyci obecnością. Pani tłumaczyła się grupowa rezerwacja natomiast jeśli przyjmiecie rezerwację i takie ich ilości powinniście mieć do tego dopasowaną liczbę personelu. Jeśli się to kiedyś zmieni dajcie znać chętnie wpadniemy i zrobimy większy rachunek- chcieliśmy ale nikt nie chciał przyjmować od nas zamówienia - deseru i kolejnych lampek wina bądź aperitif. Ps obsługiwała nas szczupła Pani Blondynka z kucykiem.

Z całego serca polecam Ale Wino przy ul. Mokotowskiej w Warszawie! Jedzenie było przepyszne – każde danie zachwycało zarówno smakiem, jak i estetyką podania. Wszystko było świetnie skomponowane i idealnie pasowało do wina. Na szczególne wyróżnienie zasługuje również obsługa. Pani kelnerka była bardzo kompetentna i bez problemu odpowiedziała na wszystkie nasze pytania dotyczące glutenu. To było dla nas niezwykle ważne, ponieważ mój mąż choruje na celiakię, więc poczuliśmy się zaopiekowani i mogliśmy spokojnie cieszyć się kolacją. Do tego fantastyczny klimat – to idealne miejsce zarówno na spotkanie z przyjaciółmi, jak i romantyczną randkę z mężem. Na pewno będziemy wracać!

Rewelacyjna restauracja z rekomendacją Michelin. Specyficzny, rustykalny wystrój w minimalistycznym stylu. Krótka karta dań, jednakże każda spróbowana potrawa była wybitnie smaczna. Miła i profesjonalna obsługa. Polecam zarezerwować stolik z wyprzedzeniem, nawet w dni powszednie.

Jest pysznie ale też drogo. Nie mogę się doczepić do jedzenia czy obsługi. Wszystko co zamówiliśmy naprawdę było w punkt. Tatar, kurki, humus, chlebek czy tuńczyk świetne. Wina najtańszy kieliszek 31 zł. Dania główne 100 zł wzwyż. Jest drogo i to minus

Super atmosfera, klimat, miejscówka lekko z boku. Tatar jest podawany zmiksowany ze wszystkim co może nie być idealnym rozwiązaniem dla wszystkich. Broggi ziemniaczany świetny

Niestety mam możliwość postawić tylko pięć gwiazdek. To co tam robią jest magiczne ta fantastycznie. Mam nadzieję że będziecie mieli gwiazdkę. Dziękuję

Uwielbiam Ale wino! Za świetne jedzenie sezonowe i profesjonalną obsługę 😊

Kulinarnie i obsługowe bardzo poprawnie. Natomiast spory niesmak pozostawiło rozliczenie: ani w menu ani od obsługi nie pojawiła się informacja, że do 4-osobowego stolika zostanie doliczony serwis, a przy płatności kartą kelner poprosił o wybranie na terminalu wartości napiwku między 10 a 20%, co sprawiło, że na nieświadomości zapłaciliśmy podwójny napiwek. Nie chodzi o kwotę bo obsługa była bardzo ok, tylko o fakt tak żenującej manipulacji. Nie miałbym nic przeciwko, żeby nawet 20% napiwek był doliczany do rachunku, bo obsługa była w porządku, ale taki manewr sprawia, że czuję się oszukany i wracać nie zamierzam. Edit: tak, faktycznie w menu jest informacja o serwisie, potwierdzam. Nie zauważyłem.

Powiem tak obsługa super jedzenie pięknie podane i dobre ale…… jak dla przedszkolaków, wejdziemy głodni i wyjdziemy głodni. Ceny kosmos !!!!cena nieadekwatna do ilości .. niestety

Jeśli nie chcecie się rozczarować kolacją, lepiej tam nie idźcie. Tonik podano w szklance z plasterkiem cytryny, który wyglądał tak, jakby był już wcześniej użyty i wyciśnięty (z kompotu albo z czyjejś szklanki?). Tatar to po prostu bardzo słony mielony surowy wołowy farsz. Stoły były lepkie - ale to chyba standard w takich miejscach. Klimat trochę jak w barze mlecznym, tylko za znacznie większe pieniądze.