Dom Opieki – Oliwska 5.

Chcielibyśmy podzielić się naszą opinią na temat tego domu opieki. Na co dzień mieszkamy za granicą, dlatego decyzja o powierzeniu opieki nad naszą Mamą nie była łatwa i wiązała się z dużym stresem oraz obawami. Tym bardziej jesteśmy dziś ogromnie wdzięczni, że trafiliśmy właśnie w to miejsce. Od samego początku czuliśmy, że Mama jest w dobrych rękach. Panuje tu niezwykle ciepła, wręcz domowa atmosfera – pełna życzliwości, spokoju i szacunku dla każdego mieszkańca. Personel jest nie tylko profesjonalny, ale przede wszystkim serdeczny i uważny. Widać, że pracują tu ludzie z powołania, którzy naprawdę dbają o swoich podopiecznych. Ogromnym wsparciem jest dla nas także poczucie, że nawet będąc daleko, możemy być spokojni o Mamę. To bezcenne. Z całego serca dziękujemy za opiekę, troskę i codzienne zaangażowanie. Z pełnym przekonaniem polecamy to miejsce wszystkim osobom, które szukają bezpiecznego, ciepłego i godnego domu dla swoich bliskich.

Polecam Dom Opieki na Oliwskiej 5. Jesteśmy bardzo wdzięczni personelowi Domu za opiekę nad naszym ojcem, dziadkiem, mężem. Przez cały czas pobytu ojca miałem świadomość, że ma profesjonalną opiekę. Każdego dnia uzyskiwałem informację o stanie zdrowia ojca, samopoczuciu, istotnych zdarzeniach. W domu panuje miła atmosfera, jest zachowana higiena, w porównaniu do innych domów opieki czuć życie (koncerty, imprezy, zajęcia tematyczne, etc), a osoby posiadające w Domu na Oliwskiej młodszych członków rodziny mówią wręcz o rodzinnej atmosferze. Bardzo dziękuję całemu personelowi – kierownictwu, opiekunkom, pielęgniarkom i panu rehabilitantowi za Waszą opiekę i troskę nad moim Tatą.

Szanowni Panstwo, Moja Mama przebywała w Ośrodku przez rok i 4 miesiace. Mimo początkowych kłopotów z adaptacja Pani Olga i Pani Ania zaproponowały optymalne rozwiązanie, które poskutkowało. Opieka i "monitoring" stanu pacjentki ze strony Pani Moniki, Pani Doktor Niny i wszystkich Pan pielęgniarek byly bardzo cenne i pelne troski. Opiekunki i Opiekunowie, których nie sposób wszystkich wymienić z imienia byli zawsze pomocni i ze zrozumieniem sytuacji. Na sam koniec stworzono Mamie godne warunki do odejścia z ogromem empatii dla niej i dla mnie. Bardzo serdecznie dziękuję. Szczególne podziękowania dla Ludmily (Ludki) i Tobiasza. Wyrazy szacunku, Grażyna Barczak

Nasza mama Jadwiga przybyła do ośrodka bezpośrednio ze szpitala. Niestety pozostawała w nim niecałe 2 tygodnie po czym odeszła. Mogę tylko stwierdzić, że było to najlepsze miejsce do jakiego mogła trafić. Jej stan był bardzo ciężki, a mimo to spotkaliśmy się z niesamowitą życzliwością całego personelu, Pani Ani, pielęgniarek i oczywiście nieocenionych pań opiekunek. Opieka, delikatność i empatia jaką mama otrzymała była naprawdę cudowna. Wiem, że każdy może mieć inną opinię tak jak i sytuacje są nieporównywalne, ale nasza opinia jest jak najlepsza i taka pozostanie w naszych sercach. Bardzo serdecznie dziękujemy.

Nigdy nie sądziłam, że będę oceniać takie miejsce, które bardzo źle mi się kojarzy i kojarzyło. Jednak przyszło mi się zmierzyć z rzeczywistością i bliska mi bardzo osoba zamieszkała na Oliwskiej. Niestety odeszła 3 sierpnia 2026. Ja jednak nie omieszkam napisać same pochwały o tym konkretnym miejscu. Wspaniały i empatyczny personel , który pod każdym względem wspiera , pomaga i troszczy się o pensjonariuszy. Tu bardzo dużo dzieje się dla ludzi starszych, często samotnych i bardzo schorowanych. Bardzo konkurencyjny cenowo w stosunku do DPS. Polecam.

Serdecznie polecam dom opieki z rehabilitacją Oliwska 5. Mama przebywała w domu opieki przez trzy miesiące,cała kadra zasługuje na uznanie. Panie opiekunki bardzo ofiarne, kompetentna kadra medyczna,szczególnie kierownik, p. Monika, życzliwe kierownictwo placówki, p. Ania i p. Olga. Pensjonariusze są zajęci, odbywają się wciąż jakieś imprezy, koncerty. Codzienna terapia zajęciowa, serdeczna dla podopiecznych p. Kamila. Miejsce czyste, zadbane, własna kuchnia, smaczne i urozmaicone wyżywienie. Na pewno skorzystam, jeśli będziemy w potrzebie.

Bardzo dziękuję za wspaniałą opiekę i troskę nad moją Mamą opiekunkom i pielęgniarkom z III piętra. Mama była zadbana do ostatnich dni. Wykonujecie bardzo ciężka i odpowiedzialną pracę, jestem bardzo wdzięczna.

Dziekuje za opiekę na Tatą. Kierownictwo jak i pracownicy pomocni i zaangarzowani w opiekę nad swoimi podopiecznymi. Duże podziękowania dla Pani Ani i Moniki.

Tata był w Domu Opieki 3 tygodnie. Plusem jest lokalizacją- dobry dojazd dla osób pracujących w Warszawie i chcacych odwiedzic Rodzica. Warunki też są dobre - nawet w tej starszej części. Czysto. Opiekunowie różni - ale niektórzy z sercem na dłoni Pani Jagoda ( Kobieta Anioł), Pani Karina, Pan Tobiasz. Gdyby nie to, ze maja pod opieką z 30 pensjonariuszy na ,zmianie" a opiekunów na przyklad troje to opieka trudna i wymagającą. Chyba i dla pensjonariuszy i opiekunów to trudne do pogodzenia. Obsada pielęgniarska - Pani Teresa, Pan Maks. Bardzo pomocni. Tata niestety nieodnalazł się w tym miejscu. Okazał się pensjonariuszem zbyt wymagającym, któremu być może wystarczyło poświęcić trochę więcej czasu na początku, żeby jakoś przemógł pewne bariery ( np pampersy, gubienie sie w korytarzu pelnym takich samych drzwi do roznych pokoi). Tata chorował na demencję i miał zachwiany ten czas dzienno/nocny. W nocy chodził. Tutaj ,trzeba, w nocy spać. Inne sytuacje są problematyczne i nie akceptowalne przy takiej ilości pensjonariuszy. Włączane są leki uspokajające. Dochodzą wizyty psychiatry. Tata przyszedł na Oliwską o własnych siłach. Oczywiście nie wbiegł, ale poruszal się przy kijkach nordic walking Z czasem słabł. Potem już tylko leżał. Dostał zapalenia płuc. Trafił na tydzień do szpitala. Czy odnalazłby się w innym Domu Opieki.... tego nie wiem... i już się nie dowiem... bo za tydzień pogrzeb. Myślę, że potencjał w tym Domu jest ale czy są wykorzystywane wszystkie sposoby, żeby pensjonariusz się zaaklimatyzował... tego nie jestem pewna. Uważam że na ten moment jest to miejsce dla pensjonariusza samoobsługowego- sam się porusza, sam jje albo wlasnie też dla takiego całkowicie leżącego. Dla osoby chodzacej jeszcze ale z demencja chyba brakuje tutaj podejścia. Moze jest za mało opiekunów, ktorzy na pewno gdyby mieli mniej rzeczy do wykonaniaw każdej minucie swojego dyżuru - mogliby podejść do pensjonariusza bardziej indywidualnie i więcej czasu mu poświęcić Może brakuje tutaj lekarzy innych niż internista i psychiatra, którzy mogliby wspomoc pensjonariuszy w trudnym dla nich procesie aklimatyzacji - inaczej niż tylko lekami. To był trudny dla nas czas - dla Taty, dla nas jako Rodziny - dziękuję wszystkim, którzy Tatę wspierali. Bożena Kucharska

Na drugim piętrze są pacjenci leżący , opieka tam jest bardzo zła a opieka lekarska jest raczej symboliczna. Zostałam poproszona aby przychodzić i codziennie Mamę karmić, bo personelu jest zbyt mało,To piętro to umieralnia.